تبليغاتX
تيره گان
 
تيره گان
 
 
در حاشیه واژه ، صدا و متن
 
تذكار: اين متن مخاطب خاص دارد، هر چند مخاطبش سوات {سواد!} ندارد!!!

#

هي شوفر!


معناي عربده اَت چيست؟


سوزش در كجاست كه چنين بي تابَت مي كند؟!


گفته بودم "مَتن كهن" سرب دارد؟!


سربَش مذاب بودَست گويي!


.... كه چنين بي تابي!


هي شوفر!


تاكسيمترَت روشن ماندَست!


سالهاست كه روشن است!


انگار هرگز خاموش نبودَست!


هي شوفر !


هـــــــــ....ــي!


"كلاتو بذار بالاتر"*


ماشين هنوز بوي اسپرم دارد !!

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

* "كلاه بالا گذاشتن" كنايه بر آنان كه خود را به راهي مي زنند تا فارغ شوند از كرد و كار ناموس شان!


حرف آخر:

كه در قماري همآره با ما به ظاهري گيج و نابلد عشق

نشسته اما هميشه از ما چه ماهرانه كه مي برد عشق


اين روزها با آخرين كارهايي كه از محسن نامجو به دست آوردم حسابي حال مي كنم، شاهكارش هم كه ترانه ي تيتراژ پاياني ي فيلم "هم خانه" - فيلمي كه شايد بعد  از سال ها بتونه من رو به سالن تاريك سينما وارد كنه - هست، كه لينك دانلودش رو براتون ميذاريم.....


دوباره آوَخ كه مي خَلَد عشق


در فرمت MP3 مي تونيد از اينجا دانلودش كنيد....


 |+| نوشته شده در  پنجشنبه 27 فروردین1388ساعت 10:1 قبل از ظهر  توسط امیر  | 
اين پست در حقيقت پاسخ به نظر يك دوست مجازي ي تازه يافته است، او از بارون گفت و من از بارون نوشتم براش

از همه ي دوستاي گلم كه نظراتشونو توي پست قبل بي جواب گذاشتم معذرت مي خام، راستش حال نوشتن نبود.... و نيست ....!

و اما بارون:


انگار اینبار دیگه نمی خاد دلم باز بشه، ازین مدل ناله کردن هم متنفرم، خاستم بنویسم دیدم همش شد ناله ! پس ترجیح دادم سفید باشه پست ام

 

خوب دوست خوبم تو بنويس.

راستي برام از بارون نوشته بودی ، پس معلومه که عاشقی ،

بارون ازون مخلوقاتی ی که فقط عاشقا وجودشو حس می کنن و می بیننش !

 

نه اینکه بقیه نبیننش اما واسه بقیه حضور بارون اونقدر بی تفاوته با عدم حضورش که انگار نیست واسشون!


چیزی مثل تیر چراغ برق سر کوچه ی ما که روزی سه بار از کنارش رد میشم اما نمی بینمش، انگار نبوده هرگز، انگار نیست، تازه وقتی دیدمش که باد انداخته بودش و راه عبورمو بسته بود !


مثل آدمای دیگه که تازه وقتی بارون خیسشون میکنه یا از سوراخ کف یا بغل کفش شون میره تو  كفش و پاشونو خیس میکنه می بیننش


تازه اونوقت شروع میکنن به بد و بیراه گفتن به قطره های بهشتی بارون !


قطره قطره های آسمونی رو با شقاوت هر چه تمومتر نفرین مي کنن بی اینکه ببینن داره نفرین ها قطره قطره میریزه رو سرشون و دوباره برمیگرده به خودشون و زندگی شون !


پس حالا همه شدیم نفرین زده، یه مشت آدم نفرین خورده که کنار هم فقط زنده ایم بی اینکه بدونیم از کجا به این نفرین گرفتار اومدیم !


اما تو بارون رو فهمیدی، تو بارون رو میفهمی، می دونم که هرگز بارون رو نفرین نمیکنی، حتي شاید هرگز چتر نداشته باشی ! بدون چتر رفتن زير بارون نشانه چي ي ؟!


من هم از چترها بدم می یاد ، من هم هیچوقت چتر نداشتم، من هم بارون رو حس میکنم، منم بارونو دوست دارم، اونایی رو که بارونو دوست دارن رو هم دوست دارم، یعنی تو رو هم دوست دارم؟!


خوب حتمن تو رو هم دوست دارم، چون تو بارونو فهمیدی، چون تو هرگز نفرینش نکردی، پس هرگز نفرين تو روي سرمون نباريده ....


براي همينم بود كه حرف زدن برات سخت نبود و برات خيلي راحت نوشتم، انقدر راحت كه دوست دارم اين حرفمو عمومي بذارم روي وبلاگم، تا همه بدونن بارون هست حتي اگه بيرنگ باشه، حتي اگه بي صدا بياد و تا صبح كه بيدار مي شيم چيزي از خيسي ي شب قبلش نمونده باشه، خاستم اينو علني بگم شايد بارش نفرين كم بشه، شايد!



راستی تو واقعن بارون رو دوست داری؟! هواي باروني رو چطور؟!

هواي دل من اين روز ها بد جور باروني ي ....


 |+| نوشته شده در  سه شنبه 18 فروردین1388ساعت 5:5 قبل از ظهر  توسط امیر  | 







 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه 12 فروردین1388ساعت 4:3 قبل از ظهر  توسط امیر  | 
 
  بالا